Dil çıkartıcısı

Bu yazı 1 yıldan fazladır güncellenmiyor. Bilgilerin halen geçerli olup olmadığını kontrol etmenizi öneririm.

Şimdi şimdi şimdiiiiii….

Egom garip bir isteklilik içerisinde bunu yazmalısın Varol diye için için feryat ederken nasıl olurda bugünkü kendimi kahraman hissettiren maceramı anlatmam kiii :D

Efenim Varol duraktadır, otobüs beklemektedir, derken ayağında UGG ayakkabı olan, güneş gözlükle yaşlı ama kokana bir teyze yaklaştı yanıma ve “delikanlı şu çantamın ucundan tutar mısın fermuar sıkıştı” dedi Tabiki diyerekten kavradım çantanın bir kulpunu. Sonra teyzem uğraşa uğraşa beceremedi komple verdi çantayı elime tekrar denedi, yine olmadı. Yaa sen daha kuvvetlisin benden, sertçe çeksen düzelecek gibi görünüyor dedi. Tamam ablacım dedim (abla dedim çünkü kokana teyzelere teyze denmez, cemiyette dışlanırsınız allah muhafaza :P ).. Biraz uğraştıktan sonra çantanın fermuarını kapattım ve teyzeye verdim… Teşekkür ettikten sonra birkaç adım ilerime gitti.. Kafama takılan bişey vardı sormak istedim.

Ablacım kusura bakmayın ama durumu biraz garipsedim, kimse birbirine güvenmezken neden çantanızı verdiniz bana dedim. Yok yavrucum kimin ne olduğu yüzünden belli oluyor demez mi? Bende gülümsemez miyim :D içim böyle kımıl kımıl olmaz mıııı :D:D Olur tabii, valla kendimi süper hissetmeme neden oldu teyze. Bende bu güzel lafına istinaden teşekkür ettim ve aramızdaki adımlık mesafeyi aynı uzaklığa taşıdım :P

Otobüsüm geldi, atladım geçtim en arkaya, birsürü yaşlı insan vardı oturmadım ayakta müzik dinliyordum, çevreyi izliyordum filan. Bide mutluyum ya ooooo değmeyin keyfime, şarkıyı mırıldanıyorum kımıl kımıl :)

Tam ortada bana doğru olan köşede bir abla yavaş yavaş süzülerek yere doğru düştü… Kimse istifini bozmadı, sadece yanında dikilen bi genç eğilmiş ne olduğuna bakıyordu. Koştum arkadan oraya doğru, kulaklığımı çıkardım, abla abla dedim ses yoktu ama nabzı atıyordu, sanırım sesim biraz telaşlı çıktı herkes döndü bakmaya başladı :) Yerde öylece yığılmıştı, bide biraz tombiş bi abla olduğundan büklüm büklüm olmuş, nefes alışı filan zorlaşmıştı.

Bir koluna girdim hadi kaldıralımda koltuğa yatıralım dedim, eleman kolum sakat dedi. :S Çevreme baktım hepsi ihtiyar, yaşlı yaşlı insanlar çoğunluklada başörtülü kocaman teyzelerdi. Yapacak bişey yok diyerekten kavradım ablayı kollarının altından doğru, çeke çeke getirdim koltuğa doğru yatırdım. Üstünü filan çıkardım, kafasını yana çevirelim diyecektim ki, ablanın yüzünün rengi normal tonlardan farklılaşmıştı. Hemencecik aklıma dilinin boğazına kaçması durumu geldi, çünkü ablada bilinç sıfırdı, ben onu çekerken en ufak bir tepki bile vermemişti.

Hafiften açık olan ağzından içeri soktum işaret parmağımı tükmüklü tükmüklü :P Karıştıra karıştıra dilini buldum ama rahat hareket edemiyordum, çenesini biraz açabilirmisiniz dedim yanınmda duran  amcaya (sonuçta müdahalede bulunuyorum, tribe girmem çok normal :D ) salladım parmağı dil böyle geriye doğru gitmiş gibiydi, abi kaygan ağız içerisinde kıvrak hareketlerle dili daha dışa doğru çıkardım, sonra kafasını yana çevirdim ki dili birdaha sorun yaratmasın diye :D

Biraz beklemesi en doğrusu diye düşünerekten, ön düğmelerini açtığım paltosundan ceptelefonunu çıkardım, son arananlarda “Yengem” kayıtlıydı, aradım haber verdim böyle bir durum var, bir hastalığı varmıydı acaba, ne yapmalıyız diye sordum. Karşı taraf şaşkındı, korkmuşlardı :S Sonra abla gözlerini açtı, aaaa bi saniye tamam birazdan ararım sizi dedim kapattım.

Oturmak istiyorum dedi, oturttuk, kocapopolu teyzelerin popolarından uydurduğu hastalıklara cevap vermeye başladı, ben sağlıkçıyım, yok bende ondan yok, tansiyonum düştü dedi….

Ben işimi bitirmiş olmanın verdiği huzurla yine arkaya doğru geçtim, kulaklığımı taktım :D Biliyorum ama tüm otobüsün gözünde kahramanım, abla bilse nolur bilmese nolur dedim kendi kendime :D Ego zaten tavan :D

Abla elini bana doğru kaldırdı, kulaklığı çıkardım ne dediğini duymak için, teşekkür etti, bende kim olsa aynısını yapardı dedim biraz kinayeli bi ses tonuyla. Çünkü çok az kişi ilgilenmişti olay gerçekleştiğinde :S

Kendi durağıma gelene kadar, ulan dedim ulan tamamdır bu iş aslanım, sen piştin artıkın gibi düşüncelere daldım gittim :D Kendimle öyle bi gurur duydum ki anlatamam :D  Kahretsin ki otobüste bi tane bile güzel kız yoktu, olaydı bi düşünsenize :D:D Hahhaha süper bir izlenim yauwww :D Şansıma tüküriiim :D

Neysee iç huzurla doluyum, mutluyum, peşpeşe gururum okşandı filan coştum :D

Bir cevap yazın